For the very first time i have attempted writing in english..
the two lines of this poem i had in dream last night ..
from those two lines i developed this poem...
please give ur views...and please be very straight forward..
The Camel and The Horse
were on the way.
On a dusty road
they had a play.
They had a chase
the swiftest to declare.
And they ran
Like the stormy air.
But the horse went
far and far
The camel looked like
lost in war.
He looked a high
in the skies.
he had a plea
in his eyes.
Oh teacher teacher,
tell me the course.
which will make me
like a horse.
In the desert,
they met again.
The camel seeked
to vanish the pain.
They had a chase
to clear the doubt.
and now the camel,
the last to shout.
He was the winner.
He realized the gift.
In every track,
no one is swift.
Ravinder Jahangir
12/01/2011
10:00 am
ਇਹ ਤਨਹਾਈਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਖੂਬਸੂਰਤ !
ਇਹ ਜੁਦਾਈਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਖੂਬਸੂਰਤ !
ਮੈ ਕਿਓਂ ਕਰ ਨਾ ਰੋਵਾਂ, ਦਸ ਜਰਾ,
ਇਹ ਰੁਬਾਈਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਖੂਬਸੂਰਤ !
ਮੌਤ ਰਾਣੀਏ ਕਿੱਥੇ ਐਂ ਤੂੰ ,
ਜਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਸਚਾਈਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਖੂਬਸੂਰਤ !
ਇਕ ਪੱਥਰ ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਸਿੱਲ ਦੇ ਗਿਆ,
ਪੀੜਾਂ ਪਰਾਈਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਖੂਬਸੂਰਤ !
ਮੈਨੂੰ ਨਫਰਤ ਦੀ ਇਕ ਦਾਤ ਬਖਸ਼ੀ ,
ਤੇਰੇ ਮਨ ਆਈਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਖੂਬਸੂਰਤ !
ਦੇਖ ਰਵਿੰਦਰ, ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਜਿਓਂਦਾ,
ਕੀਤੀਆਂ ਤਬਾਹੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਖੂਬਸੂਰਤ !
ਰਵਿੰਦਰ ਜਹਾਂਗੀਰ
14 ਅਕਤੂਬਰ 2006..
ਤੇਰੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਉਲਝਦੀ ਲਟ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਵਾਲ ਨਹੀ ....॥
ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੇਰੇ ਨੈਣਾ ਦਾ ਨੀਲਾਪਨ
ਮੇਰਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ ...॥
ਤੇ ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਇਹੀ ਨਹੀ ,
ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ ਇਕ ਵਜੂਦ ..
ਮੈ ਤਾਂ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਜਾਣਾ ਹੈ ,
ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਮੇਰੀ ਮੰਜਿਲ ,,
ਹਵ੍ਸਾਂ ਨਾਲ ਸਿਸ੍ਕਦੇ ਜਿਸਮ ਨਹੀ ,
ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਿੱਕੇ ਨਹੀ ,
ਮੈ ਤਾ ਏਨਾ ਸਭ ਤੋ ਦੂਰ ....
ਇਕ ਉਦਾਸ ਜੇਹੇ ਪੈਂਡੇ ਦਾ ਰਾਹੀ ਹਾਂ.
ਜਿਥੇ ਤੁਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਮੈਂ,,
ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੈੜ ਚੋਂ
ਸੰਗੀਤ ਸਿਰਜਦਾ ਹਾਂ..
ਆਪਣੀ ਉਦਾਸੀ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁਲਝਾਉਂਦਾ ,
ਕਦੋਂ ਪਤਾ ਨਹੀ ਕਿਹੜੀ ਤਰਜ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ..
ਮੈਨੂੰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀ ...
ਫਿਰ ਦਸ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇ ਦੱਸਾਂ ...?
ਮੈ ਕੌਣ ਹਾਂ ?
ਤੇ ਮੇਰੀ ਮੰਜਿਲ ਕਿਹੜੀ ਏ...?
ਰਵਿੰਦਰ ਜਹਾਂਗੀਰ
੧੪/੦੫/੨੦੧੦
ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ।
ਨਿੱਤ ਇਕ ਹੌਕਾ ਭਰਦਾ ਹੈ ।
ਕਿਸੇ ਦੇ ਇਸ਼ਕ ਚ ਤੜਫਾਂ,
ਫੇਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤਰਸਾਂ ।
ਰੋਜ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮਰਸਾਂ,
ਜਾਂ ਛਮ ਛਮ ਕਰਕੇ ਵਰਸਾਂ ।
ਇਕ ਜਿੰਦਗੀ ਓਹ ਫੇਰ ਤੋਂ ਵਿਚਰਾਂ,
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲਕੇ ਫੇਰ ਮੈ ਵਿਛੜਾਂ ।
ਮੇਰੀ ਨਜਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵਾਚੇ,
ਰਹਿਣ ਕਿਤੇ ਮੇਰੇ ਨੈਣ ਗੁਆਚੇ ।
ਇਕ ਵਾਅਦਾ ਕੋਈ ਕਰ ਜਾਵੇ,
ਕਰਕੇ ਵਾਅਦਾ ਮੁੜ੍ਹ ਨਾ ਆਵੇ ।
ਚੀਸਾਂ ਹੌਕੇ ਮੁੜ੍ਹ ਆ ਜਾਵਣ,
ਪੀੜ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰੱਜ ਰੁਆਵਣ ।
ਜਿਹੜੀ ਰੀਝ ਰਹਿ ਗਈ ਕੁਆਰੀ,
ਸ਼ਾਲਾ ਪੂਰੀ ਹੋਏ ਇਸ ਵਾਰੀ ।
ਨਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਮਰ ਜਾਵਾਂ,
ਅਮਰ ਜਹਾਨ ਤੈਨੂੰ ਕਰ ਜਾਵਾਂ ।
ਰਵਿੰਦਰ ਜਹਾਂਗੀਰ
17/01/2007 (written)
ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਕ ਨੇ ਵੱਖਰੇ ,
ਚੜ੍ਹਦੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੇ ਵੱਖਰੇ ,
ਵੱਖਰੇ ਨੇ ਚੰਨ ਤੇ ਤਾਰੇ ,
ਵੱਖਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਵੇ ।
ਪਰ ਤੇਰੀ ਮੇਰੀ ਸੱਜਣਾ ਇੱਕੋ ਗੱਲਬਾਤ ਵੇ ॥
ਤੇਰੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸੱਜਣਾ ਇੱਕੋ ਗੱਲਬਾਤ ਵੇ ॥
ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖ ਕਿਨਾਰੇ, ਮੰਜਿਲਾਂ ਤਕ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ ,
ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਫ਼ਰਕ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ, ਗੱਲ ਗੱਲ ਤੇ ਪੈਂਦੇ ਨੇ ,
ਆਪਣਾ ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਰੂਹਾਨੀ, ਮੈਂ ਸੁਰ ਤੂੰ ਸਾਜ ਵੇ ।
ਤੇਰੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸੱਜਣਾ ਇੱਕੋ ਗੱਲਬਾਤ ਵੇ ॥
ਰੁੱਤਾਂ ਕਈ ਰੰਗ ਹਜਾਰਾਂ, ਮਹਿਕਾਂ ਦੀ ਮਿਣਤੀ ਨਾ,
ਮੌਸਮ ਦੇ ਵੱਖ ਨਜ਼ਾਰੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾ ,
ਸੁਰਗਾਂ ਤੋਂ ਆਈ ਜੋੜੀ, ਬੱਦਲੀ ਬਰਸਾਤ ਵੇ ।
ਤੇਰੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸੱਜਣਾ ਇੱਕੋ ਗੱਲਬਾਤ ਵੇ ॥
ਜਿਸਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਡੋਰ ਕਦੇ ,
ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਜ ਰਵਿੰਦਰ, ਚਾਹਾਂ ਨਾ ਹੋਰ ਕਦੇ ,
ਪਾਈਏ ਕੋਈ ਪਿਆਰ ਕਹਾਣੀ, ਮੁੱਕੇ ਨਾ ਸਾਥ ਵੇ ।
ਤੇਰੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸੱਜਣਾ ਇੱਕੋ ਗੱਲਬਾਤ ਵੇ ॥
ਰਵਿੰਦਰ ਜਹਾਂਗੀਰ
28/11/2010
ਕਦੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ,
ਸੀਨੇ ਵਿਚ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਦੇ,
ਪਰਛਾਵੇਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ...।
ਅੱਜ ਤੱਕਦਾ ਹਾਂ ..,
ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ,
ਮੇਰੇ ਤੇ ਕਿਓਂ ਨਹੀਂ ਢੁਕਦੀ..?
ਕਿਓਂ ਮੈਨੂੰ ਬਿਸਤਰ ਦੀਆਂ ਸਿਲਵਟਾਂ 'ਚ ,
ਰਾਤ ਭਰ ਦੀਆਂ ਉਲਝਣਾਂ ਦਾ,
ਪਰਛਾਵਾਂ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ..?
ਕਿਓਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਲਾਲੀ 'ਚ ,
ਤਿੜਕੇ ਹੋਏ ਸੁਫ਼ਨਿਆਂ ਦਾ,
ਅਕਸ ਨਜਰ ਆਉਂਦਾ ਏ ..?
ਅਤੇ ਕਿਓਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਚੋਂ,
ਗੈਰ ਮਜਲੂਮਾਂ ਦੇ ਅੱਥਰੂ,
ਵਗਦੇ ਦਿਸਦੇ ਨੇ ...?
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਓਂ ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ 'ਚ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਤੇ ..,
"ਅਮ੍ਰਿਤਾ" ਦੇ ਕਹੇ ਬੋਲ,
ਨਹੀਂ ਢੁਕਦੇ ..?
ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਆਖਿਰ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਕਿਓਂ ,
ਮੇਰੀ ਅੱਗ ਦੇ,
ਪਰਛਾਵੇਂ ਨਜਰ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ...?..
..ਰਵਿੰਦਰ ਜਹਾਂਗੀਰ
27/11/2010
ਮੈਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇਸ਼ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਮੇਰੇ ਕਣ ਕਣ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ।
ਮੇਰਾ ਰੰਗ ਸੰਧੂਰੀ ਸਾਂਵਲਾ ਮੇਰੇ ਲਾਡਲੇ ਪੰਜ ਦੁਲਾਰ ॥
ਮੇਰੇ ਪੰਜ ਨੀਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਿਆ ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ।
ਮੇਰੀਆਂ ਪੌਣਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦੀ ਹਾਸਿਆਂ ਦੀ ਛਣਕਾਰ ॥
ਮੇਰੀ ਕੁੱਖੋਂ ਜਾਏ ਸੁਲੱਖ੍ਣੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜਿਹੇ ਅਵਤਾਰ ।
ਮੈਂ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਜੋ ਦਾਨੀ ਅਪਰਮਪਾਰ ॥
ਮੇਰੀ ਗੋਦ ਚ ਰਚੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਜੀਵਨ ਸੂਤਰਧਾਰ ।
ਇਕ ਸ਼ੇਰ ਮੇਰੇ ਰਣਜੀਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਰੂਪ ਸਾਕਾਰ ॥
ਮੇਰੀ ਖਾਤਿਰ ਅਣਖੀ ਸੂਰਮੇ ਗਏ ਹੱਸ ਹੱਸ ਜਾਨਾਂ ਵਾਰ ।
ਉਹਨਾ ਚੁੰਮਿਆ ਰੱਸਾ ਮੌਤ ਦਾ ਉਹ ਭਗਤ ਸਿੰਘ,ਕਰਤਾਰ ॥
ਲਿਆ ਬਦਲਾ ਊਧਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜਾ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰੋਂ ਪਾਰ ।
ਮੇਰੇ ਖੂਨ ਦਾ ਮੇਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਫਿਰ ਦਿੱਤਾ ਕਰਜ ਉਤਾਰ ॥
ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ ਜ਼ਖਮ ਨੇ ਅੱਲੜੇ ਮੇਰੇ ਕੀਤੇ ਦੋ ਦੋ ਫਾੜ ।
ਮੇਰੇ ਕਿਰ ਕਿਰ ਹੰਝੂ ਮੁੱਕ ਗਾਏ ਮੇਰੇ ਵਿਛੜੇ ਪੰਜ ਪਿਆਰ ॥
ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦਿਆਂ ਗੀਤਾਂ ਟੁੰਬਿਆ ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਸੁਣੀ ਪੁਕਾਰ ।
ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਰਵਿੰਦਰ ਚੁੰਮਦਾ ਮੇਰਾ ਕਰਦਾ ਏ ਸਤਿਕਾਰ ॥
ਰਵਿੰਦਰ ਜਹਾਂਗੀਰ
ਅਪ੍ਰੈਲ 2007
ਸੰਗੀਤਬੱਧ - ਸੁਖਪਾਲ ਭੱਟੀ
ਗਾਇਕ - ਹਰਲੀਨ ਆਜਿਜ਼
