ਕਦੇ ਕਦੇ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਏ, ਮਚ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ੍ਹ ਜਾਵਾਂ ।
ਕਦੇ ਕਦੇ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਏ, ਹੱਥ ਸੂਰਜ ਫੜ ਕੇ ਸੜ੍ਹ ਜਾਵਾਂ ॥
ਕੁਝ ਸਖਸ਼ ਨੇ ਪਰ ਸਨਮੁਖ ਖੜੇ, ਹੱਕ ਆਪਣਾ ਮੰਗਦੇ ਨੇ ।
ਇਸ ਵਕਤ ਕਰੇਂਦਾ ਦਿਲ ਮੇਰਾ, ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਜਿੰਦਗੀ ਹਰ ਜਾਵਾਂ ॥
ਅਮਰ ਜਹਾਨੇ ਹੰਸਾ ਦਾ ਜੋੜਾ, ਤੜਫ਼ ਤੜਫ਼ ਕੇ ਮਰ ਰਿਹਾ ।
ਹੈ ਮੁਹੱਬਤ ਵਰ ਝੂਠਾ ਤੇਰਾ, ਬੋਲ ਸਰਾਪਿਆ ਕਰ ਜਾਵਾਂ ॥
ਇਹ ਕੈਸੀ ਪਾਈ ਪ੍ਰੀਤ ਪਰਾਈ, ਮੇਰਾ ਸੀਨਾ ਛਲਣੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ।
ਤੂੰ ਹਰਫ਼ ਉਕਾਰੇ ਜਿਸਮਾ ਤੇ, ਦਿਲ ਕੋਰਾ ਲੈ ਕਿਸ ਦਰ ਜਾਵਾਂ ॥
ਮੇਰੇ ਮਹਿਰਮ ਤੂੰ ਮੁਜਰਿਮ ਨਹੀਂ, ਗਲਤੀ ਤਾਂ ਸਭ ਮੇਰੀ ਹੈ ।
ਮੈ ਸਾਹ ਉਧਾਰੇ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਕਿੰਝ ਸੌਦਾ ਚੁਕਤਾ ਕਰ ਜਾਵਾਂ ॥
ਉਹ ਪਲ ਖਜਾਨਾ ਬਣ ਚੁੱਕਿਆ, ਤੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਜਦ ਬੋਲ ਗਿਆ ।
ਪੱਥਰ ਬਣਿਆ ਏਸ ਕਦਰ, ਹਰ ਗਮ ਨੂੰ ਸੀਨੇ ਜਰ ਜਾਵਾਂ ॥
ਹੁਣ ਵਕਤ 'ਰਵਿੰਦਰ' ਅਮਲਾਂ ਦਾ, ਹੁਣ ਜਿੰਦ ਵੇਚਣੀ ਪੈਣੀ ਏ ।
ਕੁਝ ਮੰਗ ਤਾਂ ਸਹੀ ਬੇਦਰਦਾ, ਮੈਂ ਹਰਫ਼ ਰਸੀਦੀ ਕਰ ਜਾਵਾਂ ॥
ਰਵਿੰਦਰ ਜਹਾਂਗੀਰ
੨੫/੧੦/੨੦੦੬
